Ik draai me half om en reik schuin langs de deur van de kast om de lakens te pakken. Plots voel ik iets knappen in mijn onderrug en een lichte pijnscheut schiet door mijn rug. Snel ga ik rechtop staan en voel even… Niks. “Okee, was waarschijnlijk niks”, denk ik bij mezelf. Ik ga verder met het opmaken van het bed en ineens is het alsof ik een keiharde zweepslag krijg op mijn rug. Een enorme pijnscheut schiet als een bliksemschicht door mijn hele wervelkolom, ik zak door mijn benen en zie de grond op me afkomen. Dan wordt het even zwart voor de ogen.

"Ik kan nog steeds alleen kruipend naar het toilet"

Mijn man helpt me even later op het bed. Ik heb helse pijn en kan me hierdoor nauwelijks meer bewegen. Het is spit. Flink ook. Een verticale positie is ondragelijk en maakt dat ik weer bijna out ga. Ik kan niet anders dan plat blijven liggen en met lichte oefeningen elke dag opnieuw bekijken wat ik kan. Net zo lang tot ik weer meer kan bewegen en een rechte positie weer aankan. Op de derde dag zie ik een dame door de straat fietsen. Ik kan nog steeds alleen kruipend naar het toilet. Ik kijk haar jaloers na. “Oh heerlijk, zij kan gewoon fietsen. Dat wil ik ook weer kunnen!”

Gelukkig wist ik wat ik moest doen en 6 weken later liep ik weer rond alsof er niks gebeurd was. Maar dat geldt niet voor iedereen. Mijn man had jaren eerder een flinke hernia gehad met veel pijn en een lang herstel. De hernia zelf herstelde, maar daarna bleef hij regelmatig last houden. Zeer regelmatig had hij toch weer periodes met lichte of zwaardere pijnklachten. Ondanks verschillende goede behandelingen.

"...als herstel voor 2 jaar lang lukt, dan kan het ook langer."

Tijdens mijn opleiding moest ik voor een examen een uitgebreid behandelplan opstellen en onder toezicht doorlopen met een cliënt. De keuze was snel gemaakt. Zonder grote verwachtingen ben ik aan de slag gegaan met de steeds terugkerende rugpijnklachten van mijn man. Toevallig speelde de pijn op dat moment weer op. 

Wat er toen gebeurde had ik niet kunnen bedenken. Na 5 behandelingen waren de pijnklachten verdwenen. En dat bleef zo. Niet een paar weken, maar ruim twee jaar. Mijn interesse was gewekt. Als klachten zo lang kunnen blijven bestaan, en daarna toch kunnen verdwijnen, dan moet er meer meespelen dan alleen de plek van de pijn. En als een dergelijk resultaat voor 2 jaar lang lukt, dan kan het ook langer.

Sindsdien ben ik me steeds verder gaan specialiseren in langdurige en terugkerende pijnklachten.
Een complex onderwerp, maar ook ontzettend dankbaar wanneer herstel weer mogelijk blijkt.

"...ik ben ervan overtuigd geraakt dat elk lichaam een sterk zelfherstellend vermogen heeft."

Door mijn eigen ervaringen en de onbegrepen pijnklachten van mijn man en de cliënten die ik in mijn praktijk zie, ben ik ervan overtuigd geraakt dat het lichaam een sterk zelfherstellend vermogen heeft. Sterker nog dan we vaak denken. Wanneer onbegrepen pijnklachten ondanks goede behandelingen niet blijvend verbeteren, betekent dat vaak dat niet alle achterliggende triggers zijn meegenomen in het herstel.

Bij langdurige pijnklachten ga je je gemerkt en ongemerkt aanpassen. Als je al deze kleine aanpassingen niet meeneemt kunnen pijnklachten blijven bestaan, ook wanneer er geen duidelijke schade meer is.
Door breder te kijken en slim gebruik te maken van het lerend en automatiserend vermogen van je lichaam, zie ik dat je lichaam weer automatisch kan leren reageren en bewegen als een lichaam zonder pijnklachten. En je minder vaak afhankelijk wordt van oefeningen of na hoeft blijven denken over je houding en dagelijkse activiteiten.

Daarom kijk ik in mijn behandelingen niet alleen naar de plek van de pijn, maar naar het lichaam en de persoon als geheel.